In dere klää Eck vum Land

Im Norde ganz owwe,
do dut ma stinge,
dut ma nur Fischergeischd dringe.

In Bayern bei Jodler drunne,
im Süde,
do treibts Bier ganz wilde Triewe.

In de Midd,
in dem große Loch
hald ma Owens de Obschdler hoch.

Un in dere klääne Eck vum Land,
wo de Bachus schald un wald,
un `s ach de annre Gödder gfallt,
do fließts Erdblud wie de Rhei,
`s Beschd vum Beschd,
de Pälzer Wei!

’s Beschd im Johr

’s is net schää draus,
’s rächend nur
weid un breid
drischdie Nadur.
’s Wedder schlacht uffs Gemied
Kä lauds Gekrisch
Kä lauds Gekich
ma is nur mied.
Doch’n Sunneschdrahl
im Pälzer Herz,
wo’s em ganz wärmer wärd,
bald isses widder soweit,
’s Beschd im Johr
die Weifeschdzeit!